Wat
is oNetrak?
oNtrak is een modelspoor module standaard die is ontstaan vanuit de Ntrak modulaire gedachte. ONetrak modules hebben een lengte van een meervoud van 30,5 cm (one foot), dus lengtes van 30,5, 61, 91,5 en 122 cm zijn mogelijk waarbij 91,5 cm het meest wordt gebruikt in verband met de handzaamheid en toch een redelijke lengte. De diepte is minimaal 30,5 cm maar mag ook meer zijn echter de maximale breedte is veelal 40 cm. Het spoor dient aan de uiteinden van de eigen module(set) altijd op 20 cm vanuit de achterkant gezien te liggen. Het spoor op hoekmodules hebben bij voorkeur een minimale radius van 50,5 cm. De eigen module(set)s worden aan de uiteinden door overgangsrails van ... cm met elkaar verbonden. De overgangen van een eigen moduleset, dus een groep van eigen modules die een eenheid vormen, mogen koude overgangen zijn, mits deze uiteraard goed zijn uitgevoerd.
What is oNetrak?
oNtrak is a model railroad standard which evolved from the Ntrak modular standards. oNetrak modules have a length of a plural of one foot, so common lengths are 1 foot, 2 feet, 3 feet and 4 feet, whereas 3 feet is the most common because of the handiness and the reasonable length. The depth should be a minimal of one foot but can be more although the maximum depth is most of the times 40 cm. The track should be at the end of the module(set) 20 cm from the back of the module. The radius of the track on corner modules should be at least 50,5 cm. The own module(set)s should be connected with other modules through connecting tracks of .. cm. The connecting tracks within the own module sets can be cold connections
Huidige PH&LF oNetrak modules
Current PH&LF oNetrak modules
Timford Junction is een plattelandsgemeente ergens in Connecticut. Ontstaan in de 19e eeuw aan een doorwaadbare plek in de rivier, groeide het plaatsje uit tot een stadje van bescheiden regionale betekenis. De spoorlijn die werd aangelegd door een van de voorgangers van de New Haven - de Timford & Higisboro RR- gaf Timford Junction een goede verbinding met de rest van Connecticut. Het stadje was zelfs het beginpunt van een korte zijlijn verder het binnenland in. Toen de spoorlijn eind 19e eeuw in handen kwam van de New Haven, kregen de inwoners zelfs rechtstreekse verbindingen met New York.
De module beeldt de periode na WO II uit.
Er is nog steeds reizigersverkeer richting New York mogelijk. Hiervoor
wordt gebruik gemaakt van Rail Diesel Cars. De zijlijn is al enige
tijd geleden opgebroken: alleen het wissel herinnert nog aan vroeger
tijden. De weinige industrie die het stadje rijk is, wordt nog
regelmatig bediend door een local freight. De Holland Lumber Company
verwerkt boomstammen uit de nabijgelegen bossen; het hout wordt
grotendeels per spoor afgevoerd. Het kleine freight house levert nog
wat kleinschalig vervoer in boxcars op.
Timford Junction is uitgevoerd conform de
oNetrak-normen. Deze vorm van modulebouw is afgeleid van Ntrak. Als
je, zoals ik, geen mogelijkheid hebt om een grote Ntrakmodule te
vervoeren, is oNetrak een uitkomst: de module is namelijk de helft
kleiner (30,5 cm x 122 cm, oftewel 1 x 4 ft). Ook is oNetrak
minder aan regels gebonden. Een achtergrondplaat is bijvoorbeeld niet
verplicht en ook hoeft de spoorlijn niet per se op gelijke hoogte te
worden aangebracht: verspringing tussen de modules is dus mogelijk.
Uiteraard moet je wel rekening houden met de scenery: grote stations
en rangeeremplacementen zul je immers niet snel aantreffen op een
enkelsporige zijlijn.
Twee gebouwen zijn door mij zelf
ontworpen en gebouwd: de Holland Lumber Company en het seinhuis. De
overige bebouwing bestaat uit kits van diverse merken: het depot is
van Walthers, het freight house van Kibri, de Romneyloods is van het
Amerikaanse Rix, en de diverse winkel- en woonhuizen zijn van merken
als DPM, Bachmann en Model Power. De brug is een model van het Japanse
Kato.
Bijna de gehele module is bedekt met een
laag DAS-klei: wegen, grasvelden, opritten, alles heeft een onderlaag
van klei en is daarna geverfd en eventueel voorzien van
strooimateriaal. Ook de rivier is van DAS-klei gemaakt; het natte
effect is bereikt met enkele lagen vernis van de Hema.
Timford Junction
In
New England several railroad companies started early in de 19th
century. The Hartford & New Haven chartered in 1833. In 1844 the
New York & New Haven started building a line between its namesake
cities. The New York, New Haven & Hartford RR came into existence
when both companies merged at August 6th 1872. The company
became the largest railroad between New York and Boston thanks to many
acquisitions of other railroads.
The
New Haven was always in financial distress. In 1935 the railroad went
bankrupt, but the increase of transport during WW II strengthened the
financial position of the New Haven. However, the competition from
cars and plains and the mismanagement of directors like McGinnis led
to the decline of the company. To save railroading in New England, the
New Haven merged into the Penn Central on January 1st,
1969. The Penn Central, the result of the merger between the
Pennsylvania RR and the New York Central, went bankrupt a few years
later.
Timford
Junction is a rural community somewhere in Connecticut. It was founded
in the 19th century at a ford in the river. The Timford
& Higisboro Railroad, one of the predecessors of the New Haven,
opened a line and gave Timford Junction a good connection with the
rest of the state. The town not only received a depot, but also became
the starting point of a branch line. At the end of the century the
New Haven took control of the railroad and offered direct connections
to New York City.
My
module pictures the era after WW II. RDC’s provide commuter service
to New York. The branch line has been closed: the turnout is the only
remembrance. A local freight serves the few industries in Timford
Junction. The Holland Lumber Company receives wood from the nearby
forest. The lumber is being transported by train. The small freight
house sees boxcars with all kinds of freight.
Timford
Junction is a Onetrak module. Onetrak has been derived from Ntrak.
Because I have no possibilities to transport a large module, Onetrak
is a good alternative: it measures 1 by 4 ft. Another advantage of
Onetrak: there are less rules. You don’t need a backdrop and the
modules do not have to be exact the same size. There is however one
restriction: you will have to consider that large stations and yards
are not possible on a Onetrak module.
Most
of the buildings are kits. I have used kits from different brands: DPM,
Heljan, Walthers, Bachmann. The Romney shed is a Rix product, the
bridge is Kato, and the blue house is Model Power. The tower and
Holland Lumber Company are scratchbuilt. All buildings have been
painted, and many of them weathered with pastels.
The
water is a layer of modelling clay with several layers of vernis.
Streets are also made of clay, or sand paper, and painted with gray
colors. In fact: all the ground and soil has a layer of clay!
In E-line junction, Indiana, kruizen twee belangrijke verbindingslijnen. De Chicago – Terre Haute lijn, die door New York Central en Milwaukee Road gezamelijk wordt geexploiteerd, en de E-line, waar de Pennsylvania Railroad en Santa Fé de dienst uitmaken.
De E-line ontleed zijn naam aan de Effner & Eastburn Railroad. Begonnen als interurban werd de lijn belangrijker als verbinding tussen Logansport (Ind) en Peoria (Ill). Het grote voordeel is dat goederentreinen de drukke omgeving rond Chicago kunnen passeren zonder vertragingen. De voornaamste lokale klant is de grainsilo van Archill Food
E-line junction bestaat uit twee kleine (91,5 x 30,5cm) oNetrak modules met een verbindingsspoor tussen beide lijnen. De modules zijn te gebruiken als hoekmodule maar ook om aan vier zijden andere modules te koppelen.
In E-line junction, Indiana, two important bridgelines intersect. There is the Chicago – Terre Haute line, jointly operated by the New York Central and Milwaukee Road, and the E-line, jointly operated by the Pennsylvania Railroad and Santa Fé.
E-line gets its name from the Effner & Eastburn Railroad. The E—line started as an Interurban but became more important as bridge line between Logansport (Ind) and Peoria (Ill). The biggest advantage is that the E-line bypasses the congested Chicagoland. There is little local traffic. Nearly all the local traffic comes from the small Archill Food grain elevator.
E-line junction is build of two small (3’ x 1’) oNetrak modules with a connection track between both lines. So it’s possible to us it as a simple corner module but it can also act, what’s in the name, as junction between both lines.
De spoorwegen van de USA en Canada zijn nauw met elkaar verbonden. Zowel qua spoorweghistorie als materieel zijn er grote overeenkomsten. Amerikaanse fabrikanten als Alco en EMD hadden vaak vestigingen in beide landen, en Canadese spoorwegbedrijven hadden dochtermaatschappijen in de USA. Tegenwoordig worden de Canadian National en Canadian Pacific zelfs gerekend tot de Class 1 maatschappijen van de USA en vindt de locomotiefbouw van fabrikant EMD geheel plaats in Canada.
Een van de kleinere Canadese maatschappijen is de Ontario Northland (ONR). Deze maatschappij had lange tijd een bijzonder Europees tintje: ze reden namelijk jarenlang rond met TEE-materieel dat ooit tussen Amsterdam en Basel heeft gereden. Een van deze treinstellen is inmiddels weer teruggekeerd naar Nederland om in oude (TEE-)luister te worden hersteld.
Toen Minitrix de TEE-stellen uitbracht, hebben ze ook de Canadese versie geproduceerd: the Northlander. Martien heeft dit treinstel gekocht en er vervolgens 2 modules voor gebouwd onder de naam ‘Northland’. De modules zijn één geheel en kunnen dus niet los van elkaar worden gebruikt. Northland bestaat uit een station met inhaalspoor en heeft enige industrie. Als reparateur van ijsmachines is het natuurlijk logisch dat Martien voor een ijsfabriek heeft gekozen!
Hoewel Ontario Northland een relatief kleine en onbekende maatschappij is, wordt er de laatste jaren redelijk wat materieel in de felle gele en blauwe kleuren van de ONR uitgebracht. Atlas heeft bijvoorbeeld de RS-3 gemaakt, Athearn de SD75I en Intermountian de FP7.
Emery Hill ontleent zijn naam aan een bekende Amerikaanse filmer die veel fraaie spoorweg films heeft gemaakt gedurende de jaren '50 tot en met '70. Eén van zijn favoriete onderwerpen was de New York Central Railroad.
Deze oNetrak hoekmodule is een kleine hoek met een relatief scherpe bocht. De afmetingen zijn 61,5 bij 61, 5 cm met het spoor op 10,5 cm van de voorkant.
Emery Hill
Emery Hill is named after a well known American photographer and filmer who has made a lot of awesome video's and photo's of American Railroads. One of his favourit subjects was the New York Central Railroad.
This oNetrak corner module is a small corner with a sharp curve. It measures 2 feet by 2 feet and the track is 4,13 inch from the front.
Emery Creek ontleent zijn naam aan een bekende Amerikaanse filmer die veel fraaie spoorweg films heeft gemaakt gedurende de jaren '50 tot en met '70. Eén van zijn favoriete onderwerpen was de New York Central Railroad.
Deze oNetrak hoekmodule is een kleine hoek met een relatief scherpe bocht. De afmetingen zijn 61,5 bij 61, 5 cm met het spoor op 10,5 cm van de voorkant.
Emery Creek
Emery Creek is named after a well known American photographer and filmer who has made a lot of awesome video's and photo's of American Railroads. One of his favourit subjects was the New York Central Railroad.
This oNetrak corner module is a small corner with a sharp curve. It measures 2 feet by 2 feet and the track is 4,13 inch from the front.
Lake Erik bestaat uit twee modules, één met een klein deel van het meer Erik en een tweede met een tunnel, welk deel ook wel Lake Erik Divide genoemd wordt.
Het spoor kruist tussen de tunnel en het meer een weg waaraan een regionaal erg bekende visplek is gelegen. Het vissen op deze plek is erg geliefd bij trein fans die tevens van vissen houden aangezien er regelmatig treinen voorbij komen op dit enkelsporige traject.
Lake Erik is a two module set, one part with a small part of a big lake named Erik and a second with a tunnel which part is also called Lake Erik Divided.
After passing the lake and before the tunnel the the track crosses a main road and a locally famous fishing spot which is very popular with fishermen who also like railfanning. They get a lot of satisfaction at this spot for both hobbies because there are a lot of trains passing the single track main line and there is even more fish to catch then trains are running.
Mijn modules ‘Fargo’ bestaan uit 4 delen. Deel 1 en 2 zijn intussen gereed, het dorp gedeelte en het deel met de houtzagerij. Deel 3 en 4, the yard, daar wordt hard aan gewerkt
Waarom
de naam Fargo? Omdat ik als filmfreak helemaal weg ben van de films
van de Coen bros. Vandaar dat ik binnen de club ook de geuzennaam ‘the dude’ een
naam die mij spontaan is toebedeeld tijdens een van de eerste beurzen
die ik bezocht nadat ik me bij de club had aangesloten. Al dient de
eerlijkheid te zeggen dat het ook een beetje uit nood is geboren de
naam, omdat er twee Robs binnen de club rondlopen (waarvan
ik natuurlijk de mooiste en knapste ben, doch dit terzijde ) en we
allebei omkeken als er werd geroepen ‘Rob,
de wissels terugzetten!’
Terug
naar de modules; zoals eerder vermeld, ik ben dus verslingerd aan
films en op de modules zitten ook een aantal verwijzingen verstopt
over films. Zo is de meest in het oog springende grap natuurlijk het
huis in de background en het motel op de foreground verwijzend naar de
Hitchcock klassieker ‘Psycho’ (oh no…
mother, no….). Maar er zitten ook wat echte hersenbrekers
tussen die niet iedereen zal kunnen plaatsen. Maar ze zitten er wel,
veel links naar de films. Vooruit, nog één dan…De gunshop heeft
als eigenaar Snake Plisskin, en dat verwijst weer naar de John
Carpenterfilm ‘Escape from New
York’. Om de
toeschouwers niet helemaal in het ongewisse te laten heb ik tijdens
beurzen naast de kaart met vragen, natuurlijk ook het antwoord
beschikbaar, wat steevast opmerkingen teweeg brengt als
‘nu je het zegt,
verdraaid, ja inderdaad nu zie ik het!
Zoals eerder aangegeven, module 3 en 4 zijn in ontwikkeling, het plan is klaar, de bakken, de poten en de bedrading eveneens, alleen de rails en de scenery moeten er nog op. En dat kost tijd, veel tijd. En natuurlijk zullen ook op deze twee bakken verwijzingen naar films terecht gaan komen, al behoort een scene uit Jaws niet tot de mogelijkheden. De losse draaischijfmodule die er desgewenst aangehangen kan worden is qua naam natuurlijk wel een inkoppertje qua zoekplaatje, deze korte module heet Coogan’s bluff, vul hier zelf de link met de bewuste film in en kleur de plaatjes zou ik zeggen.
Tot slot, wilt u de modules van dichtbij bewonderen, of over de filmlinks op de modules kletsen, dat kan! We komen niet bij de mensen thuis, maar staan wel vaak door geheel Nederland op beurzen. Tot kijk!
Dude
.JPG)
.JPG)
